Armaşa Hac yolculuğu

Bu hac yolculuğu yılda iki kez gerçekleşirdi. Birincisi, küçük haç diye bilinen Meryem Ana yortusundaki,ikincisiyse,Çarmıh’ın yüceltilişi bayramındaki büyük haç.
Genelde sağalma olaylarının o günlerde olamaları nedeniyle özdeksel durumları iyi olanlar,atlarla çekilen “yaylı” lar,büyük bir çoğunluksa manda ve öküz arabalarıyla, 50-100 arabaların arka arkaya sıralanmalarıyla yola çıkarlardı.Yolda tuz ve ekmek yiyerek ilerleyen hacı adayları, manastırın değirmeninden köye dek,”Tanrıdoğuran’ın bayırı”(Değirmen yamacı) denen zorlu yokuştan tepeye doğru yaya olarak ve durmaksızı yürürlerdi.
Haç yolculuğunun kendine özgü ve yazılı olmayan kuralları vardı, buna göre çarmığın yüceltilmesi bayramından 6 gün önceden orada bulunulmalı, yerleşilmeli ve köyün sağlık verici ikliminden çokça yararlanılmalıydı.Kastamonu’nun ermenilerinin çok olduğu yerlerden,ayrıca Bolu,Düzce,Zonguldak,Devrek,Nallıhan’dan gelen hacı adayları için Adapazarı,birinci ve başta gelen toplanma yeridir. Buradaki Eren Garabet mahallesinin erkek çocukları okulunun en alt katı,çok sayıdaki haç yolcuları için konaklama yeri konumundadır.Buradaki Eren Garabet kilisesinin büyük boydaki”Kötüyü Yenen Tanrıdoğuran”ın resmi, yeni gelenler için bir başlangıçtır.
Manastırın tapınış yerinin görkemli töreni Çarmıhın Yücelişi pazarında doruk noktasına ulaşır. İstanbul Patriği yada manastır önderi, o gün töreni kılar,şakıyıcı kümeyse dört sesle şakır.
Törenlerden sonra halka et lokması dağıtılır,dışarıdaysa köyün tek meydanında büyük bir kalabalık zorla ilerler.
Pazartesi sabah köy rahatlar. İstanbullular o gün Değirmendere yoluyla Armaş’ın Kuzey doğusunda bulunan ve 5-6 km uzaklıktaki,Ermeni’lerin çokça oturdukları Haskal köyüne(Kaymaz) giderler.
Köylüler o günü sabırsızlıkla beklemektedirler,çünkü hindilerini onlara satacaklardır.
Onlarsa geri dönmeden önce, köyün kırlarında birer “kel” (hindi) kızartarak yerler.
Öbür günlerse, İzmit ve Adapazarı’na doğru giden yollar hac yolcularıyla dolup taşar.”Kötüyü Yenen ” Kutsal Tanrı Doğuran, aynı zamanda grekler ve öbür topluluklar içerisinde de ünlü sayılmaktadır.
KAYNAK: Zavallı Kağıt Parçaları
(Ermeni Hekim Tuğti Gıdorner)
Yazar: Vahram Burmayan.
Aras Yayıncılık- sayfa 127-128

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: